Üniversitede Arkadaş Edinmek Neden Zor Gelir?

Üniversitede arkadaş edinmek bazen liseden belirgin biçimde daha zor gelir çünkü insanlarla aynı ortamda bulunmak artık otomatik olarak yakınlaşmak anlamına gelmez. Dersler değişir, herkesin programı farklıdır, bazı öğrenciler kampüse yalnızca ders için gelir ve gün içinde görüştüğün kişiler sürekli değişebilir.

Bu yüzden ilk haftalarda çok insan tanıyıp yine de “kimseyle gerçekten arkadaş olamadım” hissi yaşamak oldukça anlaşılır bir durumdur. Tanışıklık sayısı ile yakın arkadaşlık aynı hızda oluşmaz.

Üniversitede neden herkes dağınık görünür?

Lisede aynı sınıfla haftanın büyük bölümünü geçirirsin. Üniversitede ise bir derste gördüğün kişiyi sonraki gün hiç görmeyebilirsin. Seçmeli dersler, farklı şubeler, kulüpler, yarı zamanlı işler, uzun ulaşım süreleri ve herkesin kendi programı aynı bölümdeki öğrencileri bile birbirinden ayırabilir.

Özellikle büyük kampüslerde arkadaşlık için gerekli olan tekrar tekrar karşılaşma kendiliğinden daha az gerçekleşir.

Bu nedenle üniversitede çevre kurmak çoğu zaman “çok sosyal olmak”tan çok, aynı insanlarla düzenli temas yaratabilmekle ilgilidir.

İlk haftalarda gruplar çoktan kurulmuş gibi görünebilir

Kampüste birkaç kişiyi sürekli birlikte görünce herkesin çevresini kurduğu, yalnızca senin geride kaldığın hissi oluşabilir. Oysa ilk haftalarda görülen grupların önemli kısmı aynı oryantasyona katılan, aynı yurtta kalan veya ilk gün tesadüfen yan yana oturan insanlardan oluşur.

Bu grupların bazıları kalıcı olur, bazıları birkaç hafta içinde tamamen değişir. Bu yüzden ilk günlerde bir gruba “girememiş” olmayı kalıcı bir sosyal sonuç gibi yorumlamak gereksiz baskı yaratır.

Arkadaşlık için en etkili şey küçük tekrarlar olabilir

Yeni biriyle tanışmak genellikle zor kısım değildir. Zor olan ikinci ve üçüncü görüşmeyi yaratmaktır.

Aynı derste birkaç kez yan yana oturmak, ders çıkışı kısa bir kahve içmek, birlikte yemekhaneye gitmek veya bir ödev hakkında tekrar konuşmak, tek seferlik uzun bir sohbetten daha fazla yakınlık oluşturabilir.

Büyük bir “arkadaş edinme” hedefi yerine daha küçük adımlar daha doğal işler:

• Dersten sonra aynı yöne giden biriyle yürümek.
• “Kahve alacağım, geliyor musun?” gibi düşük baskılı bir teklif yapmak.
• Bir sonraki derste tanıştığın kişinin yanına yeniden oturmak.
• Topluluk veya kulüp etkinliğine bir kez gidip bırakmak yerine birkaç etkinliğe düzenli katılmak.

Buradaki amaç herkese kendini sevdirmek değil; uyum sağlayabileceğin insanlarla tekrar karşılaşma ihtimalini artırmaktır.

Kampüse yalnızca derse girip çıkmak işi zorlaştırabilir

Ders biter bitmez eve dönüyorsan tanışıklıkların arkadaşlığa dönüşmesi için çok az boşluk kalır. Üniversite arkadaşlıklarının önemli bölümü dersin kendisinden çok ders aralarında, yemek sırasında, kütüphanede, kulüp çalışmalarında veya kampüste amaçsız geçirilen kısa zamanlarda gelişir.

Uzun yol gidip gelen bir öğrenci için “kampüste daha fazla kal” tavsiyesi her gün uygulanabilir olmayabilir. Böyle bir durumda haftanın yalnız bir gününü biraz daha sosyal planlamak bile daha gerçekçi olabilir.

Sessiz veya çekingen olmak arkadaş edinmeye engel mi?

Hayır. Üniversitede çevre kurmak için sürekli konuşan, çok dışa dönük biri olmak gerekmez. Hatta benzer şekilde daha sakin insanlarla kurulan arkadaşlıklar çoğu zaman küçük ortak rutinlerden çıkar.

Çekingen biri için kalabalık bir etkinlikte onlarca kişiyle tanışmaya çalışmak yerine aynı ortamda birkaç kez görünmek daha kolay olabilir. Bir toplulukta görev almak, aynı çalışma grubuna katılmak veya düzenli bir spor etkinliğine gitmek konuşacak ortak konu da yaratır.

Birileriyle uyuşamamak başarısızlık değildir

Üniversite çok daha geniş ve farklı insanlardan oluşan bir ortamdır. Her tanıştığın kişiyle yakınlaşmaman normaldir. Asıl hedef mümkün olduğunca çok kişiyle arkadaş olmak değil, yanında rahat hissettiğin birkaç kişiyle karşılıklı ilişki kurabilmektir.

Bir sohbet ilerlemiyorsa bunu hemen kendi sosyal becerinin ölçüsü gibi değerlendirmek yerine uyum meselesi olarak görmek daha sağlıklıdır. Bazen doğru insanlarla karşılaşmak gerçekten zaman alır.

Üniversitede arkadaşlık çoğu zaman bir anda “gruba dahil olmak” şeklinde değil, aynı insanlarla küçük temasların birikmesiyle oluşur. İlk haftalarda bu birikim henüz yoksa, sosyal hayatın kötü gittiği sonucunu çıkarmak için erken olabilir.